Import towarów spoza Unii Europejskiej wiąże się z koniecznością przeprowadzenia odprawy celnej. To formalny proces, podczas którego organy celne sprawdzają przesyłkę, dokumenty oraz zgodność zgłoszonych informacji z obowiązującymi przepisami. Po zakończeniu odprawy i uregulowaniu wymaganych należności towar może zostać dopuszczony do obrotu na terenie Unii Europejskiej.
Poniżej wyjaśniamy, jak wygląda odprawa celna krok po kroku i na co zwrócić uwagę przed sprowadzeniem towaru.
Czym jest odprawa celna?
Odprawa celna to zestaw czynności związanych z wprowadzeniem towarów na obszar celny Unii Europejskiej. Obejmuje między innymi:
– przygotowanie i złożenie zgłoszenia celnego,
– przekazanie dokumentów dotyczących przesyłki,
– ustalenie klasyfikacji taryfowej towaru,
– obliczenie cła i podatków,
– ewentualną kontrolę dokumentów lub towaru,
– wydanie decyzji o zwolnieniu przesyłki.
W Polsce odprawa może być prowadzona samodzielnie albo za pośrednictwem agencji celnej, przewoźnika lub operatora logistycznego.
Krok 1: Ustal, kto jest importerem
Przed rozpoczęciem importu trzeba określić podmiot odpowiedzialny za wprowadzenie towaru do Unii Europejskiej. Importer powinien dysponować danymi firmy, adresem oraz informacjami potrzebnymi do zgłoszenia celnego.
Warto także sprawdzić, czy towar może być legalnie przywieziony. Niektóre produkty podlegają dodatkowym ograniczeniom, wymagają zezwoleń albo muszą spełniać określone normy. Dotyczy to między innymi żywności, kosmetyków, urządzeń elektrycznych, wyrobów medycznych, zabawek oraz produktów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego.
Krok 2: Uzyskaj numer EORI
Numer EORI jest identyfikatorem używanym przez przedsiębiorców w kontaktach z organami celnymi na terenie Unii Europejskiej. Firma importująca towary powinna uzyskać go przed dokonaniem zgłoszenia celnego.
W Polsce wniosek o nadanie numeru EORI składa się za pośrednictwem systemu PUESC. Numer ten jest przypisany do konkretnego podmiotu i należy podawać go w dokumentach związanych z importem.
Bez aktywnego numeru EORI przeprowadzenie odprawy przez przedsiębiorcę może być niemożliwe lub znacznie utrudnione.
Krok 3: Sprawdź kod taryfowy towaru
Każdy towar importowany do Unii Europejskiej powinien zostać przypisany do odpowiedniego kodu taryfowego. Kod ten określa między innymi:
– wysokość należnego cła,
– wymagane pozwolenia i certyfikaty,
– ewentualne ograniczenia importowe,
– sposób ustalenia dodatkowych opłat.
Klasyfikacja zależy od rodzaju produktu, jego funkcji, materiału, przeznaczenia oraz innych cech. Nie należy opierać się wyłącznie na nazwie używanej przez sprzedawcę.
Błędny kod może prowadzić do niewłaściwego naliczenia należności, opóźnień albo konieczności skorygowania zgłoszenia. W przypadku towarów o nietypowych cechach warto skonsultować klasyfikację z agencją celną lub sprawdzić możliwość uzyskania wiążącej informacji taryfowej.
Krok 4: Przygotuj dokumenty
Do odprawy celnej potrzebny jest zestaw dokumentów potwierdzających szczegóły transakcji i transportu. Najczęściej są to:
– faktura handlowa,
– dokument transportowy, na przykład list przewozowy lub konosament,
– lista pakunkowa,
– dokument potwierdzający pochodzenie towaru, jeśli jest wymagany,
– pozwolenia, licencje i certyfikaty,
– dane dotyczące kosztów transportu i ubezpieczenia,
– numer EORI importera,
– pełnomocnictwo dla agencji celnej, jeżeli korzysta się z jej usług.
Faktura powinna zawierać między innymi dane sprzedawcy i kupującego, opis towaru, ilość, cenę, walutę oraz warunki dostawy. Opis powinien być konkretny. Ogólne określenia, takie jak „części” lub „akcesoria”, mogą nie wystarczyć do prawidłowej klasyfikacji.
Krok 5: Ustal wartość celną
Wartość celna jest podstawą do obliczenia należności celnych. Zazwyczaj opiera się na cenie zapłaconej za towar, ale w określonych sytuacjach uwzględnia także dodatkowe koszty, na przykład transportu, ubezpieczenia, pakowania lub prowizji.
Znaczenie mają również warunki dostawy określone w regułach Incoterms. Wskazują one, która strona ponosi koszty transportu, ubezpieczenia i formalności. Przed zakupem warto sprawdzić, czy ustalone warunki jasno określają odpowiedzialność za odprawę oraz opłaty importowe.
Krok 6: Złóż zgłoszenie celne
Zgłoszenie celne składa się elektronicznie w odpowiednim systemie. Może zrobić to importer albo upoważniona agencja celna. W zgłoszeniu podaje się między innymi:
– dane importera i eksportera,
– kod taryfowy towaru,
– kraj pochodzenia,
– wartość i ilość towaru,
– rodzaj procedury celnej,
– dane dotyczące transportu,
– informacje o dokumentach dodatkowych.
Zwykle towary sprowadzane w celu sprzedaży na terenie Unii są zgłaszane do procedury dopuszczenia do obrotu. W innych przypadkach można zastosować odmienną procedurę, na przykład tranzyt, czasowy przywóz lub składowanie celne.
Krok 7: Poczekaj na weryfikację
Po złożeniu zgłoszenia system celny może przyjąć je bez dodatkowych czynności albo skierować przesyłkę do kontroli. Kontrola może dotyczyć dokumentów lub obejmować fizyczne sprawdzenie towaru.
Organ celny może poprosić o dodatkowe informacje, wyjaśnienia lub dokumenty. W takiej sytuacji warto odpowiedzieć możliwie szybko, ponieważ brak reakcji może opóźnić zwolnienie przesyłki.
Kontrola nie zawsze oznacza problem. Może być wynikiem standardowej procedury, analizy ryzyka albo potrzeby potwierdzenia danych zawartych w zgłoszeniu.
Krok 8: Zapłać cło i podatki
Po ustaleniu parametrów przesyłki obliczane są należności importowe. Mogą obejmować:
– cło,
– podatek VAT,
– podatek akcyzowy, jeśli dotyczy,
– opłaty związane z obsługą przewoźnika lub agencji.
Wysokość cła zależy przede wszystkim od kodu taryfowego oraz pochodzenia towaru. VAT jest naliczany od podstawy obejmującej zwykle wartość towaru, cło i wybrane koszty dodatkowe.
Sposób i termin zapłaty zależą od rodzaju zgłoszenia oraz podmiotu obsługującego przesyłkę. Przewoźnik może przekazać importerowi informację o kwocie do uregulowania przed dostarczeniem towaru.
Krok 9: Odbierz potwierdzenie zwolnienia towaru
Po zaakceptowaniu zgłoszenia i uregulowaniu należności towar zostaje zwolniony do wybranej procedury. Importer otrzymuje potwierdzenie odprawy lub dokument zawierający dane zgłoszenia.
Dokumenty te należy przechowywać przez okres wymagany przepisami. Mogą być potrzebne podczas kontroli, rozliczeń księgowych, reklamacji albo późniejszej sprzedaży towaru.
Najczęstsze błędy przy odprawie
Opóźnienia często wynikają z prostych nieścisłości. Najczęstsze problemy to:
– nieprawidłowy kod taryfowy,
– niepełny opis towaru,
– rozbieżności między fakturą a listą pakunkową,
– brak numeru EORI,
– niewłaściwe dane importera,
– brak wymaganych certyfikatów,
– błędna wartość towaru,
– niejasne warunki dostawy,
– opóźnione przekazanie dokumentów.
Aby ograniczyć ryzyko, warto sprawdzić dokumenty jeszcze przed wysyłką oraz ustalić z przewoźnikiem, kto odpowiada za zgłoszenie celne i kontakt z urzędem.
Samodzielna odprawa czy agencja celna?
Samodzielna odprawa może być korzystna przy regularnym imporcie i dobrze znanych procedurach. Wymaga jednak znajomości systemów elektronicznych, klasyfikacji towarów oraz zasad obliczania należności.
Agencja celna może przejąć większość formalności i pomóc w przygotowaniu zgłoszenia. Usługa wiąże się z dodatkową opłatą, ale często ogranicza ryzyko błędów i oszczędza czas.
Najważniejsze jest dokładne przekazanie agentowi wszystkich informacji o towarze. Agencja pracuje na podstawie danych i dokumentów dostarczonych przez importera, dlatego ich kompletność ma kluczowe znaczenie.


